'onze reus'

  Onze reus is weg. Oké, hij was wel niet onze reus, maar hij voelde als onze reus.

  Jaren stond hij bijna gecentraliseerd in ons buurtje in de achtertuin van een bejaarde man. De man is niet meer. Het huis is leeggehaald, maar zijn boom was er nog. 

  Wij weten nog dat hij kwam. Een steeltje van misschien een metertje hoog. Kleine takjes prijkten bovenin zijn stammetje. Maar kleine boompjes worden groot. Zijn stam torende rijkelijk voorbij onze daken. Zijn takken reikten ver over de grenzen van het smalle tuintje.

  Vele generaties mussen hebben reeds gewoond in zijn takken. Duiven vonden er een goed heenkomen. Keken wij door ons achterraam, dan waanden wij ons in andere oorden. Een grote groene weelde was ons deel. 

  Maar de meningen over de boom waren verdeeld. Kijk, wij zaten aan de ‘loef’ zijde van de boom. Dat wil in dit geval zeggen, dat de schaduwen, die hij in steeds grotere mate wierp, ons niet deerden. De buurtbewoners die aan de ‘lij’ zijde van de boom woonden, zagen zijn groene weelde slechts als een zwarte vlek die hun zon liet verbleken. Het moge duidelijk zijn dat, nu zijn ‘plantvader’ is overleden, hij hem spoedig zou moeten gaan volgen. De geruchten gonsden al. 

  Ik hoor de gemotoriseerde zagen. Zij splijten de stilte en vernietigen de boom. Zijn trotse takken worden door de brandgang gesleept, richting..ja waarheen...waarschijnlijk het vuurpeloton. Een waardig einde voor deze houten rakker. Moge zijn takken nog éénmaal geborgenheid bieden. Moge hij branden in een gezellige huiskamer. Flikkerend opgaan in een warme gloed.

  De tijd snelt voorbij. De takken van de boom overspannen 25 jaar. Een kwart eeuw geschiedenis sterft een beetje......

ashes to ashes, dust to dust!

voor de één een weemoedig afscheid...

voor de ander het einde van de schaduwlast...

nieuwsflits ;-) 30-12-2012

vuurwerk van de bovenste plank

De schatting is dat er dit jaar voor 75 miljoen eurootjes aan vuurwerk de lucht in zal gaan. Ondanks het feit dat volgens peilingen de bevolking weinig vertrouwen heeft in haar financiële positie in 2013 gaat de portemonnee wagenwijd open voor dit knallende goedje.

Ach, de pakketjes die wij kochten toen de kinderen nog thuis waren van 15,00 euro’s vallen toch niet op in die 75 miljoen, dus..

Samen gaan we morgenavond net na 12 uur middernacht de straat weer op en genieten van al die sterretjes en knallen. In ons geval...gratis en voor niets...

Goede jaarwisseling gewenst!

Klik onderstaande linkjes aan

vuurwerkverkoop

vertrouwen in de economie

en wat dacht je van deze...

en er was geen plaats meer ...

Scherenkust Zweden

   In 2006 gingen wij op vakantie met een camper. Onze bestemming is telkens dezelfde; Scandinavië. Eerst de lange tocht over de Duitse Autobahn. Daarna door Denemarken en tenslotte de laatste “grote weg” loodjes richting Gotenburg. 

  Het was eigenlijk al voorbij etenstijd, rond half zeven, dat we het toch wel welletjes vonden. We reden een schiereiland op om een camping te zoeken. Er zouden hier verschillende campings zijn, dus we dachten het voor het uitzoeken te hebben. De 1e camping zat vol. De 2e camping zat vol enz. Een Tom Tom hadden we nog niet en tenslotte tolden we rond op het eilandje en wisten zelfs de weg niet meer. Al rondjes rijdend kwamen we steeds bij dezelfde campings terecht. 

  We kregen nu toch echt honger en ten einde raad keken we naar een plekje langs de weg om de nacht door te brengen. Langs een weg met aan de éne zijde prachtige villa’s en aan de andere zijde landbouwgrond zag ik een plekje achter een bomenrij. In Zweden heb je het recht van vrij kamperen, maar voor de zekerheid belden we aan bij het huis aan de overkant. Een aanvaring met de gewoonten en misschien politie kun je niet gebruiken in het buitenland. De bewoonster bood ons aan om achter haar huis te gaan staan. We reden met de camper door het hek. De auto met de kinderen en een vriendin erachteraan. 

  Wat een vertrouwen in de mensheid. Ze was alleen in dat grote huis, haar man zat in Zwitserland. De enige voorwaarde was dat we op tijd zouden opstappen, want ze ging zelf de andere dag op reis. We beloofden ruim voor de aangegeven tijd, ik geloof 10.00 uur, weer weg te zijn. 

  Daar zaten we dan eindelijk. Een camper en twee tentjes en een bordje met pasta om half tien in de avond. Maar zo gelukkig. Een plek om te ontspannen. Je tijdelijke persoonlijke vierkante meters. 

  Zo moeten Jozef en Maria zich gevoeld hebben. Moe van het zoeken. Ontheemd door de afwijzingen. Eindelijk....Een dak boven hun hoofd en een plek om het gewicht van je voeten te halen. Een plek voor jezelf. En dan zat Maria ook nog met die zwangerschap. Nergens lees je over vrouwen die zich over haar hebben ontfermd in die laatste zware uurtjes. Jozef stond er helemaal alleen voor. Ach, de romantiek die wij er zo graag omheen verzinnen, zullen zij allerminst hebben gevoeld.

  Eén ding is zeker. Door deze gebeurtenis zo lang geleden, hebben wij voor altijd een plek in de tijd. De komst van onze Heer op deze aarde, en zijn verzoenende werk voor ons, heeft de weg naar de toekomst vrij gemaakt. Wie kan geloven als een kind in dat wat Jezus voor ons heeft gedaan, zal niet bedrogen uitkomen. Ontheemden, dat zijn wij hier, maar een plek is voor ons bereid. Niet achteraf en weggestopt, maar in het volle licht.

Een mens te zijn op aarde

in deze wereldtijd

is leven van genade

buiten de eeuwigheid

is leven van de woorden 

die opgeschreven staan

en net als Jezus worden

die ‘t ons heeft voorgedaan

(Gezang 172)

Fijne dagen gewenst

nieuwsflits ;-) 17-12- 2012

Soms valt een bericht extra op tussen alle nieuws via radio, tv en internet. In een nieuwsflits ga ik daar kort op in. Het is de bedoeling om in zo min mogelijk woorden, liefst met een knipoog, te proberen het nieuws te ontzenuwen of te relativeren.

Wetenschappers in Texas hebben het grootste zwarte gat ooit ontdekt. Het is 17 miljard x groter dan onze zon.

Kanttekening: Onze Vader in de Hemel had deze holle knikker al een eeuwigheid in het oog.

Klik hier voor het nieuwsbericht

uitglijder

  Een doorsnee doorzonwoning wordt het toneel van een enorme uitglijder. 

  Niels en Vera zitten rustig te ontbijten. De keuken bestaat uit een vast gedeelte langs de muur en een keukeneiland dat zich tussen de keuken en de eettafel bevindt. Op dit eiland is de spoelbak met kraan. 

  Niels heeft zijn ontbijt klaargemaakt in de keuken en is vervolgens naar de tafel gelopen. Nu alles verorbert is wil hij zijn theekommetje in de spoelbak zetten. Terwijl hij het kopje met zijn hand boven de spoelbak manoeuvreert ontwaard hij een beest in de hoek hiervan. Het alarm gaat af in zijn hersenpan. Spin.....! Hij wil zich omdraaien om weg te rennen van dit vreselijke tafereel, maar de gladde vloer staat een dergelijke stunt niet toe. De sokken vinden geen vaste grond en voor hij het weet ligt hij languit tegen de bank aan gekwakt. Van schrik en desoriëntatie blijft hij liggen. 

  Zijn vrouw Vera die deze scène van een enkele seconde aanziet, en geen weet heeft van de spin, raakt in paniek. Haar net verworven echtgenoot ligt ineens languit door de kamer heen. Ze snelt op hem af. Er schiet van alles door haar hoofd .... het lijkt minstens op een flauwte of gut een hartaanval...

  Ze knielt bij hem neer, maar het enige wat hij uit kan brengen is....spin....! Het huilen staat Vera nader dan het lachen en tranen prikten inmiddels in haar ogen, maar nu blijkt dat het allemaal gaat om een spin wordt ze boos. Al deze heisa voor een spinnetje, maar wat voor één. Als je de verhalen van Niels moet geloven was het wel een supergrote spin. Zo groot heeft hij ze hier nog nooit gezien. 

  Het huishoudentje herpakt zich en de spin blijkt volgens Vera toch net iets te groot te zijn om te pakken. Helaas voor de achtpotige wordt de stofzuiger erbij gehaald. Nadat het beest is verzwolgen door het apparaat wordt er een prop keukenrol in de buis gestopt. Want deze rustverstoorder willen ze echt niet nog een keer tegenkomen.

stemwijzer 2

  Waar een 1 is komt zeker ook een 2. 

Stemwijzer heeft voor mij ook een 2e betekenis. 

  Trek het woord uit elkaar en daar verschijnt stem wijzer. Dat kan een politieke lading hebben. Bij mij heeft het ook een andere betekenis. Gebruik je stem wijzer. En als ik dat tegen iemand zeg is het wel tot ‘Irene’ zelf. 

  Zonder mezelf op de borst te slaan, kan ik wel stellen dat ik redelijk goed van de tongriem ben gesneden. Hmm, ook zo’n uitdrukking waar ik nu voor het eerst goed naar kijk. Goed van de tongriem gesneden. (Dat kleine ‘dingetje’ onder je tong. Als dat te kort is, kunnen baby’s minder goed drinken, en volwassenen misschien minder goed of snel spreken.)  Enfin. 

  Goed gesneden, dat wel, maar de rem is soms lastig te vinden. Wanneer je dan goed op dreef bent lijkt het wel of de woorden direct uit je hersenen over de tafel uitgestort worden. Soms komen ze uit je hart, dan heb je spreekwoordelijk het hart op de tong. Het zal wel iets daar tussenin zijn. Mijn ervaring is dan toch vaak niet zo goed. Wanneer je weer eens de woordenstroom heb laten lopen en je beziet het geheel achteraf, dan ben je er niet zo blij mee. Ad rem, oké, maar onstuitbaar, niet oké. Helaas is het laatste dan toch soms wel het geval. Gebruik je stem wijzer. 

  

  Er staat in de Bijbel dat je bedachtzaam moet spreken. Een mens vindt vreugde in een goedgekozen antwoord, de juiste woorden op de juiste tijd - hoe voortreffelijk is dat. (Spreuken 15 vers 23). 

 Je tong branden of bijten op je tong, kan zo verschrikkelijk pijnlijk zijn. Mijn Oma zei altijd in haar wijsheid: “Dat komt omdat je met je tong meestal de grootste zonden doet.” En daar zit een forse kern van waarheid in. Het is dus goed om je te beraden voor je je mond opendoet. En als je dan gaat spreken, laten het dan woorden uit het hoofd en uit je hart zijn. Opbouwend en niet afbrekend. Draag de goede kant van je hart op de tong!

  Gebruik je stem wijzer.

stemwijzer 1

  Zo tegen het eind van het jaar komen in de media weer de bekende thema’s ter sprake. Wat was het hoogste, het diepste, het leukste..... Vanmorgen hoorde ik op de radio wat het meest gegoogled woord is van dit jaar nl. stemwijzer. Mijn brein ging ongemerkt aan de slag met dit woord. Al hersen-goochelend kwam ik op het volgende relaas.

  Stemwijzer werd uiteraard gezocht in verband met de verkiezingen van dit jaar. Mensen lijken zelf niet te weten waar zij politiek staan en proberen via deze mogelijkheid hun weg te vinden in het partijenbos. De uitkomsten zijn dan soms zo ‘verrassend’ dat de gebruiker vervolgens echt niet meer weet wat hij moet kiezen.

  Kiezen, we mogen blij zijn dat wij dat mogen. Het maakt wel niet zoveel uit, want überhaubt welke partij dan ook zal bij een coalitie toch water bij de wijn moeten doen. Zover dus de politiek wat dit betreft.

  Wat ik zelf steeds weer leuk vind aan de verkiezingen is de uitwerking die dit heeft op een dorp. Vooral zo rond het tijdstip van de warme maaltijd, of net daarna, komen mensen druppelsgewijs de huizen uit. Een kleine maar opmerkelijke stroom kabbelt rustig doch gestaag richting het stemlokaal. Ook wij, manlief en ik, bevinden ons meestal in die stroom. Op een of andere manier doe je dit dan toch samen. Ik zou de gehele dag kunnen, woensdag is mijn vrije dag, maar stel dit toch uit. Het geeft me een gevoel van saamhorigheid. Allemaal mensen, gezichten die ik stuk voor stuk ken. Levend in een vrij land waar dit mag en mogelijk is. Jammer dat zovelen niet stemmen, omdat het toch niets uitmaakt volgens hen. ‘So be it’ maar dit gevoel van een vrije samenleving zou ik niet willen missen. 

  Daar staan we dan. In de rij, want ja, wie op dit tijdstip gaat moet aansluiten. Eindelijk ben je dan aan de beurt. Je naam wordt hardop gezegd, het heeft bijna iets religieus, en dan mag je. Met een geheimzinnige trek om je mond stap je uit je hokje en stopt het dichtgevouwen biljet in de bus, en dan is het moment weer voorbij. De magie van een stemmer, in een vrij land, in een bekende omgeving, omgeven door vertrouwdheid.

Komt na 1 niet  2....?